محمد بن ابی بکر

نامه عدل وعدالت

(علی شناسی-1-)

علی در نامه 27 خود به محمد بن ابی بکر فرماندار مصرچنین می نویسد:

("با مردم فروتن باش،نرمخو ومهربان باش،گشاده رو وخندان باش،در نگاهایت ،ودر نیم نگاه وخیره شدن به مردم ،به تساوی رفتار کن ،تا بزرگان در ستمکاری تو طمع نکنند و ناتوانان در عدالت تو مأیوس نگردند،زیرا خداوند از شما بندگان درباره اعمال کوچک بزرگ،آشکار وپنهان خواهد پرسید،اگر کیفر دهد شما استحقاق بیش از آن را دارید،واگر ببخشد از بزرگواری است......

خدا را در راضی نگاه داشتن مردم به خشم نیاور ، زیرا خشنودی خدا جایگزین هر چیزی  بوده اما هیچ چیزی جایگزین خشنودی خدا نمی شود.")

این نامه نامه عدل است به  محمد بن ابی بکر.

           

        ...  محمد!

فرزند خلیفه اول ، فرزند خوانده علی و مرید ودلباخته او.حتی مالک هم به او حسادت می کند بخاطر اینکه بیش از او عاشق علی است .ودر آخر نیز شربت گوارای شهادت را در راه آرمان علی می نوشد.

وحالا علی به او می گوید مبادا در نگاهت،در نیم نگاهت،ودر خیره شدنت عدالت را فراموش کنی.

آری در مکتب علی باید مساوات را رعایت کنی و این نامه ،نامه مساوات،نامه عدالت و رویای آزادگان امروز است که دیگر دست یافتنی نیست.چون مردان بزرگ امروزدیگر مثل علی نگاه نمی کنند و خیره نمی شوند.

آری علی مساوات را رعایت میکند ومعاویه با هدایا وبخشش های فراوان بزرگان وشیوخ ریش سفید را به سوی خویش جذب می نماید وحالا بزرگان متعقل اما نادان و جاهل به علی توصیه می کنند تا از تقسیم مساوی بیت المال دست بردارد وبا بخشش به اشراف عرب وبزرگان قریش آنها را به سوی خویش فرا خواند.

علی خود می داند که این مردم به دنیا دلبسته اند امام علی خود دلبسته دنیا نیست و لذا در خطبه126 چنین پاسخشان می دهد:

("آیا به من دستور می دهید برای پیروزی خود از جور ستم درباره امت اسلامی که بر آنها ولایت دارم استفاده کنم؟به خدا سوگند تا عمر دارم و شب روز برقرار است ....هرگز چنین کاری نخواهم کرد!اگر این اموال از خودم بود به گونه ای مساوی در میان مردم تقسیم می کردام تاد چند رسد که جزو اموال خداست!

آگاه باشید !بخشیدن مال به آنها که استحقاق ندارند،زیاده روی واسراف است ،ممکن است در دنیا مقام بخشنده آن را بالا برد.اما در آخرت پست خواهدکرد ،در میان مردم ممکن است گرامی اش بدارند اما در پیشگاه خدا خوار وذلیل است ....")

 حالا بگو یا علی